روز شنبه 10 آبان 1393، گروهی از جانبازان شیمیایی، فعالان صلح‌طلب، پزشکان و اعضای انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی و موزه صلح تهران، از دکتر ماتیاس یوهایم، پزشک آلمانی که طی سفری شخصی به همراه دخترش در ایران بود، در موزه صلح تهران تقدیر کردند.

در این برنامه نمایندگانی از موزه صلح تهران، انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی، پزشکان ایرانی عضو سازمان بین‌المللی پزشکان مخالف جنگ و سلاح‌های کشتار جمعی (IPPNW)، داوطلبان و جانبازان شیمیایی صحبت کرده و از دکتر یوهایم تشکر کردند. همچنین یک یادداشت تشکر و لوح تقدیر از جانب موزه صلح تهران و جانبازان شیمیایی به دکتر یوهایم اهدا شد.

برای خواندن متن مختصر زندگینامه خودنوشت دکتر ماتیاس یوهایم اینجا را کلیک کنید.

برای دیدن عکس‌های این بازدید اینجا را کلیک کنید.

امسال مراسم بزرگداشت روز جهانی صلح را در حالی برگزار میکنیم که میلیونها نفر در جهان از جنگ و ستیزه جویی و پیامدهای آن در رنج هستند.  
این بدان معنا نیست که تلاش ما برای صلح بی معناست و صلح دست نیافتنی است.
همزیستی در صلح دست یافتنی است و امروز بیش از هر زمان به ترویج فرهنگ صلح نیازمندیم.
برای همین در این روز یعنی روز جهانی صلح گرد هم می آئیم.
باشد تا بخاطر بیاوریم که فارغ از مرزهای سیاسی که ملت ها را از هم جدا میکند، ما انسانها به یکدیگر تعلق داریم و آنچنانکه سعدی فرمود: همه اعضای یک پیکریم و در آفرینش ز یک گوهریم.
باشد تا بجای تفاوتها از شباهت ها و بجای نفرت از دوستی و بجای انتقام از بخشش و بجای جنگ و خشونت از گفتگو سخن گوییم.
باشد تا به صلح نیز فرصتی دهیم برای نمود.

 در روزهای 31 شهریورماه و 1 مهرماه 1393، سازمان منع سلاح‌های شیمیایی (OPCW)- برنده جایزه صلح نوبل 2013 - ، کنفرانسی نوآورانه را در مقر اصلی این سازمان در شهر لاهه هلند با عنوان آموزش برای صلح برگزار کرد.

در این کنفرانس جمع زیادی از پژوهشگران، اساتید دانشگاه و چهره های برجسته از سراسر دنیا حضور داشتند.

خانم الیزابت لوئیس*، به نمایندگی از موزه صلح تهران در این کنفرانس به معرفی دو پروژۀ اخیر تاریخ شفاهی این موزه پرداخت.

نیویورک تایمز، روز سه‌شنبه 22 مهرماه مقاله‌ای با عنوان «قربانیان سلاح‌های شیمیاییِ رها شده در عراق» نوشته آقای سی. جی. چیوِرز منتشر کرد.  این مقاله به بررسی وضعیت سلاح‌های شیمیایی رها شده در عراق و مواجه شدن سربازان آمریکایی حاضر در این کشور با این سلاح‌ها می‌پردازد. وضعیت درمان این سربازان و امکان دسترسی گروه‌های تروریستی به این سلاح‌ها نیز در این مقاله بررسی شده است.

برای مطالعه متن اصلی این مقاله، اینجا را کلیک کنید.