همکاران عزیز، دوستان، اعضای شبکه بین‌المللی موزه‌های صلح INMP،

اکنون بیش از یک ماه از آغاز این جنگ غیرقانونی و بی‌دلیل علیه ایران می‌گذرد.

در این مدت، صدها غیرنظامی بی‌گناه کشته و هزاران نفر دیگر زخمی شده‌اند. مقیاس و ماهیت خشونت، توجه فوری و مداوم بین‌المللی را می‌طلبد.

زیرساخت‌های غیرنظامی - از جمله مدارس، مراکز درمانی، مناطق مسکونی، تأسیسات خدمات عمومی و اماکن میراث فرهنگی - به طور سیستماتیک و عمدی، روز و شب هدف قرار گرفته‌اند. در عین حال، رهبران کشورهای متجاوز همچنان بی پروا تهدید به نابودی زیرساخت‌های ایران، از جمله نیروگاه‌ها و مراکز صنعتی می‌کنند.

با وجود شدت این اقدامات، پوشش گزینشی رسانه‌ای و سانسورخبری، آگاهی و درک جهانی از واقعیت‌های موجود را به میزان قابل توجهی محدود کرده است.

سکوت و بی‌عملی جامعه بین‌المللی و نهادهای بزرگ جهانی به همان اندازه نگران‌کننده است. سازمان‌هایی که زمانی نماد امنیت و عدالت جمعی بودند، اکنون به طور فزاینده‌ای به حاشیه رانده شده و ناکارآمد به نظر می‌رسند. این بی اعتباری نهادی، پرسش‌های اساسی در مورد اثربخشی قوانین بین‌المللی و سازوکارهای حاکمیت جهانی مطرح می‌کند.

ناامیدکننده است که چارچوب‌هایی که برای جلوگیری از جنایات جنگی در نظر گرفته شده‌اند - مانند قوانین بین‌المللی، کنوانسیون‌های ژنو و حقوق بین‌المللی بشردوستانه و همچنین نهادهایی مانند شورای امنیت سازمان ملل متحد و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، در انجام وظایف خود ناتوان هستند.

مصونیت آشکاری که با آن تجاوز علیه کشوری چون ایران انجام می‌شود، پایه‌های نظم بین‌المللی را تضعیف می‌کند.

علاوه بر این، تأکید بر اصل ثبات در اعمال هنجارهای بین‌المللی مهم است. همانطور که حمله روسیه به اوکراین به طور گسترده توسط دولت‌ها، نهادها و جامعه مدنی در سراسر جهان محکوم شد، اقدامات تجاوزگرانه در جاهای دیگر نیز باید با همان وضوح و قاطعیت پاسخ داده شود. عدم انجام این کار، خطر تقویت ریاکاری و استانداردهای دوگانه در نظام بین‌المللی را به همراه دارد و اعتماد به حاکمیت جهانی و جهان‌شمولی قوانین بین‌المللی را تضعیف می‌کند.

علاوه بر این، بیش از چهار دهه تحریم‌های یکجانبه اعمال شده توسط ایالات متحده، جامعه ایران را به طور قابل توجهی شکل داده است. این فشارهای مداوم به جای تضعیف کشور، به افزایش سطح بالایی از تاب‌آوری و خوداتکایی در میان مردم ایران کمک کرده است. بنابراین، این فرض که مداخله نظامی خارجی منجر به فروپاشی سریع داخلی خواهد شد، یک توهم، عمیقاً ناقص و نشانه عدم درک واقعیت‌های اجتماعی، سیاسی و تاریخی کشور است.

اکثر اعضای موزه صلح تهران و خانواده‌هایشان، مانند بسیاری از شهروندان، با وجود تهدید مداوم بمباران و حملات هوایی، در تهران باقی مانده‌اند. امدادگران همچنان به صورت شبانه‌روزی به ارائه خدمات نجات و مراقبت‌های پزشکی به قربانیان ادامه می‌دهند. مردم ایران عمیقاً به میهن خود متعهد و در دفاع از حاکمیت خود در برابر تجاوز و تجزیه خارجی مصمم هستند.

هزینه انسانی این درگیری عمیق است. این فجایع حوادث جداگانه‌ای نیستند، بلکه بخشی از یک الگوی گسترده‌تر از تلفات غیرنظامیان، از جمله از دست دادن ویرانگر دانش‌آموزان جوان در مدارس و دانشگاه‌های هدف قرار گرفته هستند. فاجعه گزارش‌شده در مدرسه ابتدایی میناب، که در آن ۱۷۰ کودک کشته شدند، تنها یک نمونه دلخراش است.

https://www.theguardian.com/global-development/2026/mar/28/parents-victims-iran-minab-shajareh-tayyebeh-school-bombing-describe-day

در حالی که به طور گسترده پذیرفته شده است که این جنگ یک اقدام غیرقانونی و تجاوز علیه یک کشور مستقل است، سوالات حیاتی بی‌پاسخ مانده‌اند: چه کسی مسئولیت متوقف کردن آن را بر عهده خواهد گرفت؟ نقش و مسئولیت جامعه مدنی چیست؟

در این زمینه، نقش جنبش‌های صلح، سازمان‌های ضد جنگ، محققان و فعالان بیش از هر زمان دیگری حیاتی است. افزایش آگاهی، انتشار اطلاعات تأیید شده، به چالش کشیدن اطلاعات نادرست و تبلیغات جنگی و بسیج افکار عمومی گام‌های اساسی در جهت پاسخگویی و عدالت هستند. انتظار کسانی که عواقب این درگیری را متحمل می‌شوند، روشن است: جامعه جهانی باید اقدامات بیشتری انجام دهد.

ما از اعضای شبکه موزه های صلح، فعالان مدنی و سایر افرادی که نگران این شرایط هستند میخواهیم که با بهره‌گیری از پلتفرم‌ها، تخصص و شبکه‌های خود، به طور فعال مشارکت کنند تا اطمینان حاصل شود که این بحران توجه، بررسی و پاسخ لازم را دریافت می‌کند. اقدام پایدار، هماهنگ و مبتنی بر شواهد بسیار مهم است - نه تنها برای رسیدگی به وضعیت فعلی، بلکه برای حفظ تمامیت هنجارهای بین‌المللی و جلوگیری از تلفات بیشتر جان بی‌گناهان.

اکنون زمان آن رسیده است که صداها بلند شوند. نقش شما هرگز تا این حد حیاتی نبوده است. صدای خود را بلند کنید. آگاهی‌بخشی کنید. خواستار پاسخگویی باشید.

اعضای خانواده بزرگ موزه صلح تهران - 11 فروردین 1405 - 31 مارس 2026

هر ساله مسابقه بین‌المللی نقاشی «شهرهای صلح‌آمیز» توسط دبیرخانه سازمان شهرداران صلح در ژاپن برای کودکان ۶ تا ۱۵ ساله برگزار می‌شود تا پیام صلح را از طریق هنر به جهان منتقل کنند. در این رقابت بین‌المللی با موضوع «صلح از نگاه من»، بیش از ۸ هزار اثر از ۱۹ کشور دنیا به دبیرخانه ژاپن ارسال شده است.

در  مسابقه جهانی امسال ، ۶ کودک ایرانی موفق به کسب مقام شدند و برای ایران افتخار آفرینی کردند:

رده سنی ۶ تا ۱۰ سال:

آناهیتا برومند پور، از شیراز، مقام دوم

آوا حسینی، از آباده، مقام سوم

آرین بینایی، از یزد‌، مقام سوم

رده سنی ۱۱ تا ۱۵ سال:

هیراد صاحبی، از اهواز، مقام اول

فاطمه نورا نوری، از مشهد، مقام سوم

جایزه ویژه : بهار ارشدی خراسانی، از شاهرود

موزه صلح تهران و دبیرخانه سازمان شهرداران صلح در ایران، ضمن تبریک صمیمانه به برندگان، از مشارکت و همراهی تمامی کودکان عزیز شرکت‌کننده در این مسابقه قدردانی و تشکر می‌کند. آثار تک تک کودکان در جایگاهی ویژه برای ما قرار دارد؛ زیرا هر قلمی که به رنگ صلح درآید، زیباترین و ارزشمندترین اثر را خلق می‌کند. به زودی گواهی مشارکت در مسابقه به امضای دبیرکل سازمان شهرداران صلح، به تمامی کودکان عزیزی که نقاشی‌های زیبای خود را برای ما ارسال کردند، اعطا خواهد شد.
اعلام نتایج در سایت سازمان شهرداران صلح ژاپن:
https://www.mayorsforpeace.org/en/news/2025/post-251219-2/

بیست‌وهفتمین مجمع عمومی شورای بین‌المللی موزه‌ها (ایکوم) از تاریخ ۲۰ تا ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۴، برابر با ۱۱ تا ۱۴ نوامبر ۲۰۲۵، با حضور مدیران موزه‌ها، پژوهشگران، متخصصان و فعالان میراث فرهنگی از سراسر جهان در شهر دبی برگزار شد. این رویداد مهم که اصلی‌ترین گردهمایی‌ بین‌المللی عرصه موزه‌داری و میراث فرهنگی است، فرصتی برای تبادل تجربه‌ها، بررسی چالش‌های مشترک و ترسیم چشم‌انداز آینده موزه‌ها در سطح جهانی فراهم می‌کند.

در جریان این کنفرانس، انتخابات اتحادیه آسیا و اقیانوسیه ایکوم (ICOM ASPAC) نیز برگزار شد. در این انتخابات، سحر تفرشی،  مسئول روابط عمومی موزه صلح تهران، با کسب اکثریت آرا برای دوره سه‌ساله ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۸ به عنوان عضو هیئت‌مدیره ICOM ASPAC برگزیده شد.
حضور یک نماینده از ایران در این ساختار منطقه‌ای می‌تواند نقش مهمی در تقویت تعاملات بین‌المللی، طرح مسائل و ظرفیت‌های موزه‌های ایرانی و مشارکت مؤثرتر کشور در برنامه‌های منطقه‌ای و جهانی ایفا کند.

ایکوم آسیا و اقیانوسیه شاخه‌ی منطقه‌ای شورای بین‌المللی موزه‌هاست که به توسعه همکاری‌های حرفه‌ای میان کشورهای این منطقه، ارتقای استانداردهای موزه‌داری و حمایت از پروژه‌های مشترک

این روز فرصتی است تا به ما یادآوری شود که علم مانند شمشیری دولبه است.
می‌تواند در خدمت صلح، انسانیت و آسان‌تر کردن زندگی مردم استفاده شود،
یا می‌تواند در خدمت جنگ و نابودی مردم و محیط زیست باشد.

مهم است که بدانیم چگونه از علم مسئولانه استفاده کنیم و اخلاق را در کنار علم در نظر بگیریم،

در غیر این صورت، علم می‌تواند به سلاحی خطرناک و مخرب تبدیل شود همانطور که از علم شیمی برای ساخت سلاح‌های شیمیایی و ایجاد مرگ و رنج بی پایان استفاده شد و از علم فیزیک برای ساخت سلاح اتمی و ایجاد نابودی استفاده شد...

به همین مناسبت کارگاه آموزشی علم برای صلح با حضور گروهی از دانش آموزان مجتمع بین الملل تهران در زور دوشنبه 19 آبان ماه در موزه صلح تهران برگزار شد.

سازمان شهرداران صلح با همکاری دبیرخانه این سازمان در ایران و کشورهای عضو، و همراهی موزه صلح تهران، مسابقه بین‌المللی نقاشی «شهر صلح آمیز» را به منظور ترویج آموزش صلح برگزار می‌کند. این مسابقه برای هفتمین سال متوالی در ایران برگزار می‌شود.

شرایط مسابقه:

شرکت در این مسابقه برای تمامی کودکان 6 تا 15 سال ساکن در تمام شهرهای ایران امکان پذیر است.

موضوع نقاشی: معنای صلح برای من

• اندازه نقاشی باید A3 (۲۹۷ در ۴۲۰ میلی‌متر) باشد.
• اثر هنری باید نقاشی باشد، کلاژهای عکس و هنر دیجیتال پذیرفته نمی‌شود. استفاده از تمامی مواد نقاشی مجاز است.
• نقاشی توسط یک نفر (نه به صورت گروهی) تهیه شود.
• اثر نباید قبلاً برای مسابقات دیگر ارسال شده باشد.
• هر نفر مجاز به ارسال فقط یک اثر است.
• لطفاً در نقاشی از لوگو و آرم سازمان‌های داخلی و بین‌المللی استفاده نشود.

نحوه ثبت اثر:

فرم ثبت‌نام را از اینجا دانلود کرده و حتماً به زبان انگلیسی تکمیل کنید. فرم‌های دست‌نویس پذیرفته نمی‌شوند.

اثر نقاشی خود را اسکن نمایید. کیفیت وضوح اسکن باید حداقل ۳۰۰ dpi باشد.

اسکن اثر و فرم ثبت‌نام تکمیل‌شده را تا تاریخ ۵ آبان ۱۴۰۴ به شماره ۰۹۰۵۴۱۸۲۶۲۶ از طریق پیام رسان های تلگرام یا بله ارسال نمایید.

روند مسابقه:

آثار دریافتی از تمامی شهرهای ایران ابتدا توسط دبیرخانه ایران جمع‌آوری و سپس به دبیرخانه ژاپن ارسال می‌شوند. داوران بین‌المللی تمامی آثار ارسالی از کشورهای مختلف را در دو گروه سنی ۶ تا ۱۰ سال و ۱۱ تا ۱۵ سال بررسی می‌کنند. نتایج مسابقه در بهمن ماه ۱۴۰۴ از طریق وب‌سایت موزه صلح تهران اعلام خواهد شد. به برگزیدگان گواهی‌نامه‌ امضا شده توسط شهردار هیروشیما از سوی دبیرخانه ژاپنی سازمان شهرداران صلح اهدا خواهد شد.

امسال هم همچون سالهای گذشته برنامه های متنوعی به مناسبت روز جهانی صلح توسط موطه صلح تهران و با همکاری سایر سامانهای مردم نهاد برگزار شد از جمله: 

جمعه 28 شهریور: جشن بزرگداشت روز جهانی صلح در محوطه پارک شهر با حضور کودکان و والدین، داوطلبان موزه صلح و فعالان اجتماعی و اجرای برنامه هایی از جمله نقاشی گروهی، قصه خوانی و درخت آرزوها

یکشنبه 30 شهریور : نشست مشترک چند سازمان مردم نهاد با عنوان: "ظرفیت های حقوق بین الملل بشردوستانه در ارتقاء صلح با تاکید بر نقش سازمانهای مردم نهاد" و برپایی نمایشگاه قربانیان غیر نظامی حملات اسرائیل علیه کشورمان

دوشنبه 31 شهریور: برنامه مشترک موزه صلح تهران با انجمن حمایت از حقوق کودکان و نشست: "زیستن در صلح حق همه کودکان است" با حضور جمع زیادی از فعالان اجتماعی و اندیشمندان حوزه آموزش کودکان

دوره جدید کارگاه آموزشی «صلح در شمار آید» ویژه فعالان اجتماعی و داوطلبان موزه صلح  در روز دوشنبه ۲۷ مرداد در موزه صلح تهران برگزار شد.

در ابتدا، شرکت‌کنندگان با ایده‌های خلاقانه بانیان صلح برای مقابله با خشونت و منازعات و کمک به قربانیان جنگ و خشونتهای احتماعی در مناطق درگیر بحران در کشورهای مختلف جهان  آشنا شدند و سپس به تمرین گفت‌وگو پرداختند. 

پس از آن، با شیوه ای تعاملی با مراحل تشدید مناقشه از طریق مدل فردریش گلاسر آشنا شدند. در انتها، به طور مختصر به موضوع صلح و خشونت و هرم خشونت پرداخته شد.

رویداد گفتگوی آزاد با عنوان رسم همسایگی با حضور جمعی از فعالان اجتماعی و دانشجویان ایرانی و افغانستانی در روز سه شنبه چهاردهم مردادماه 1404 در موزه صبح تهران برگزار شد. در این رویداد که به بهانه موج اخیر بازگرداندن مهاجران افغانستانی و پیامدهای ناشی از آن برگزار شد ضمن مرور ریشه های عمیق فرهنگی و تاریخی و پیوندهای دو ملت، موضوعات مختلفی مورد گفتگو  قرار گرفت از جمله:

لزوم بازنگری در شیوه اجرای قانون بازگرداندن مهاجران غیر قانونی افغانستانی

تفکیک قائل شدن بین مهاجران دارای مدارک قانونی و مهاجران غیر قانونی

ضرورت اصلاح و شفاف تر شدن قوانین مهاجرتی بخصوص برای اتباع افغانستانی

فرهنگ سازی بخصوص در رسانه و فضای مجازی برای آگاه سازی و مقابله با موج نفرت افکنی بین دو ملت ایران و افغانستان بخصوص مقابله با ترویج اخبار دروغین

لزوم فعالیت دانشگاهیان و فعالان اجتماعی و جامعه مدنی در این حوزه و تعامل با دستگاههای اجرایی و دولتی برای اصلاح روشهای نادرست و مخرب در اجرای قوانین

قبول این حقیقت که بی عدالتی و خشونتهای اشکار و پنهان بر علیه مهاجران افغانستانی وجود دارد و موجب رنجش آنان شده و میشود

قبول این حقیقت که موج ایران ستیزی هم در بین افغانستانیها میتواند مخرب باشد

ناخرسندی فعالان اجتماعی و قشر دانشگاهی و عموم مردم دو کشور از مواردی که منجر به بی حرمتی و لطمه به کرامت انسانی مهاجران افغانستانی شده و لزوم تلاش برای بهبود این وضعیت با کمک فعالان اجتماعی دو ملت و دستگاههای مربوطه

پروفسور کازویو یامانه، فعال صلح و پیشگام در حوزه «موزه‌ها برای صلح» درگذشت.

پروفسور یامانه، چهره‌ای برجسته در عرصه بین المللی در زمینه مطالعات صلح و موزه‌ها برای صلح بود. وی از سال 2011 تا 2016 به عنوان دانشیار مطالعات صلح در دانشگاه ریتسومیکان در کیوتو فعالیت می‌کرد و پیش از آن معاونت موزه کیوتو برای صلح جهانی را بر عهده داشت. ایشان از پیشگامان و از اعضای هیئت تحریریه خبرنامه شبکه بین‌المللی موزه‌ها برای صلح (INMP) و همچنین خبرنامه «MUSE» متعلق به «شبکه شهروندان ژاپنی موزه‌ها برای صلح» بود.

پروفسور یامانه فرزند یکی از بازماندگان بمباران اتمی هیروشیما در سال 1945 بود و تمام عمر حرفه‌ای خود را به ترویج صلح و آموزش اختصاص داد. ایشان مقالات و کتب متعددی در زمینه موزه‌ها برای صلح به یادگار گذاشتند. موزه صلح تهران همچنین افتخار همراهی ایشان را در برنامه‌های متعددی داشت.

یادش گرامی و راهش مستدام

بیانیه فرناندو آریاس، مدیرکل سازمان منع سلاح‌های شیمیایی، به مناسبت سی و هشتمین سالگرد حمله شیمیایی سال 1366 (1987) به سردشت، ایران 

لاهه، هلند - ۲۸ ژوئن ۲۰۲۵ - باعث افتخار من است که امروز در این مناسبت رسمی با شما صحبت کنم.

در این روز، ۲۸ ژوئن، ۳۸ سال پیش، مردم سردشت در معرض حمله‌ای با وحشیگری غیرقابل تصور قرار گرفتند.

استفاده گسترده از گاز خردل باعث کشته شدن بیش از ۱۰۰ نفر، که بسیاری از آنها کودک بودند، شد.

همچنین زندگی هزاران نفر را که همچنان با جراحات و آسیب‌های روحی دگرگون‌کننده زندگی می‌کنند، نابود کرد. امروز و هر سال، سازمان منع سلاح‌های شیمیایی در بزرگداشت قربانیان این حمله جنایتکارانه با مردم سردشت ابراز همبستگی می‌کند.

از طرف سازمان منع سلاح‌های شیمیایی، مایلم مراتب تسلیت صمیمانه خود را به قربانیان، خانواده‌های آنها و همه کسانی که همچنان از این جنایت رنج می‌برند، ابراز کنم.

یادآوری تراژدی سردشت فرصتی است برای تأمل در مورد اینکه چرا تلاش‌های جمعی ما برای رهایی جهان از سلاح‌های شیمیایی بسیار حیاتی است.

پس از چنین جنایاتی بود که جامعه بین‌المللی، متحد با یک هدف مشترک، اقدام قاطع و جمعی انجام داد.

کنوانسیون سلاح‌های شیمیایی در سال ۱۹۹۷ لازم‌الاجرا شد و یک دسته کامل از سلاح‌های کشتار جمعی را ممنوع کرد و نهاد اجرایی آن، سازمان منع سلاح‌های شیمیایی، در همان سال ایجاد شد. از آن زمان، ما شاهد پیشرفت قابل توجهی در تحقق هدف کنوانسیون بوده‌ایم.

در ژوئیه ۲۰۲۳، ما انهدام تمام ذخایر سلاح‌های شیمیایی اظهار شده توسط کشورهای دارنده را تکمیل کردیم. این کار تحت راستی آزمایی دقیق بین‌المللی مطابق با کنوانسیون انجام شد.این دستاورد به جامعه بین‌المللی اطمینان می‌دهد که چنین سلاح‌هایی دیگر نمی‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.

با این حال، علیرغم موفقیت ما، تهدید ظهور مجدد سلاح‌های شیمیایی واقعی و رو به رشد است.

در سال‌های اخیر شاهد استفاده و تهدید به استفاده از سلاح‌های شیمیایی در تعدادی از کشورها، از جمله توسط بازیگران غیردولتی، بوده‌ایم.

پیشرفت سریع علم و فناوری خطرات جدیدی را ایجاد می‌کند که تدوین‌کنندگان کنوانسیون نمی‌توانستند پیش‌بینی کنند.

در این شرایط، ما باید تلاش‌های خود را دو چندان کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که دیگر هرگز شاهد چنین روش‌های وحشیانه و غیرقانونی جنگ یا اقدامات تروریستی نخواهیم بود.

در ۱۷ ژوئن، ما صدمین سالگرد پروتکل ژنو را گرامی داشتیم. آن پروتکل که استفاده از سلاح‌های بیولوژیکی و شیمیایی را در جنگ ممنوع می‌کند، در سال ۱۹۲۵ یک پیشرفت بزرگ بود. با این حال، متأسفانه، سردشت یادآوری آشکاری است که خود قوانین همیشه کافی نیستند.

تنها اقدام جهانی هماهنگ از طریق نهادهای بین‌المللی قوی، هنجار جهانی را حفظ خواهد کرد.

به یاد قربانیان و به افتخار بازماندگان این حملات شیمیایی است که ما عزم خود را برای دستیابی به جهانی عاری از سلاح‌های شیمیایی - برای همیشه - تقویت می‌کنیم.